Սեպտեմբերի 27-ին սկսված 44-օրյա պատերազմի ընթացքում հերոսաբար կռված և անհայտ կորած մարտիկների մասին պատմությունները հայտնի դարձել են ողջ հանրությանը։ Նրանցից մեկի՝ Համլետ Մալխասյանի մասին պատմում է նրա մայրը՝ Արմինե Ներսիսյանը։
Համլետը 8 ամսվա ժամկետային զինծառայության մեջ էր։ Նրա մայրը նշում է, որ որդին սիրում էր կյանքը և միշտ լի էր ոգևորությամբ։ Պատերազմի առաջին օրերին, սեպտեմբերի 27-ին, Համլետը տեղափոխվել է Սիսիանից՝ Հադրութի ուղղությանը։
«Վերջին զանգը եղել է հոկտեմբերի 14-ին»,- պատմում է Արմինե Ներսիսյանը։ «Այդ օրվանից մենք ամեն ինչ անում ենք, որ մեր երեխաներին վերադարձնենք»։ Նրա խոսքերում զգացվում է անհատական ողբերգություն, որը բաժանում է հազարավոր հայ ընտանիքներ։ Հարազատների սպասումը միայնության և հույսի խառնուրդ է, որը չի ունենում ժամկետ։
