Որպես Հայաստանի Հանրապետության Մարդու իրավունքների պաշտպան, ես խորը մտահոգված եմ և դատապարտում եմ մարտի 21-ին տեղի ունեցած ողբերգական դեպքը, երբ ծեծի ենթարկված 1 տարեկան 2 ամսական երեխան մահացել է։ Այս դեպքը ոչ միայն անհատական ողբերգություն է, այլև համակարգային խնդրի լուրջ ահազանգ, որը պահանջում է անհապաղ և ամբողջական արձագանք բոլոր իրավասու մարմիններից։
Իրավիճակը, որը բացահայտվեց, ցնցող է։ Ըստ հրապարակված տեղեկությունների՝ երեխան, որի սրտի աշխատանքը հնարավոր է եղել վերականգնել, ծայրահեղ ծանր վիճակում տեղափոխվել էր «Արաբկիր» բժշկական կենտրոն։ Դատախազության տվյալներով՝ երեխային 1,5 ամսով բռնության է ենթարկել նրա խորթ մայրը, որը ներկայումս կալանավորված է։
Այս դեպքը ցույց է տալիս, որ Հայաստանում երեխայի համար բռնությունից զերծ միջավայր ապահովելու հարցում առկա են բազմաթիվ խնդիրներ։ Իմ աշխատանքի ընթացքում ստացված դիտարկումները և «թեժ գծի» ահազանգերը հստակ ցույց են տալիս, որ երեխաների նկատմամբ բռնության դեպքերը տարածված են և հանդիպում են տարբեր միջավայրերում՝ ընտանիքում, դպրոցում, այլընտրանքային խնամքի և ուսումնական հաստատություններում։
Պետությունը պարտավոր է ապահովել երեխայի անվտանգությունը բոլոր այս միջավայրերում։ Ընտանիքը պետք է լինի երեխայի համար անվտանգության, խնամքի և սիրո աղբյուր, ոչ թե վտանգի։ Երբ այս հիմնարար սկզբունքը խախտվում է, և հատկապես երբ խոսքը մանկահասակ երեխայի մասին է, որը չունի հնարավորություն բարձրաձայնելու իր վրա հարձակման մասին, դա ցույց է տալիս համակարգային խնդրի առկայությունը, որը պահանջում է անհապաղ և համակարգված լուծումներ։
Այս ողբերգական դեպքը պետք է սթափեցնի բոլոր պատասխանատու կառույցներին։ Պահանջում եմ բոլոր իրավասու մարմիններից՝ իրականացնել ամբողջական և օբյեկտիվ քննություն՝ մեղավորներին պատասխանատվության ենթարկելու և հանգամանքները պարզելու համար։ Պետք է վերլուծել և բարելավել բռնության կանխարգելման, դեպքերին արձագանքման և հասցեավորման գործընթացները, որպեսզի նման ողբերգություններ կրկին չվերադասվեն։
